ya kucukken garip bi çobukmuşum ben. yine aklıma geldi. arabada giderdik ben radyoda çalan parçaya playback yapardim neden? disardan gorenler ve duyanlar (!) ben soyluyorum sansin diye. bunu yaptigimda 5-6 yaşında falandım sanırım. zaten ben hep çocuktum ya ne farkeder. o zamanlar kanlıcaya yeni taşınmıştık. bir kaç ay sonra dışarıdaki insanların sesimi (!) duymadığını farkettim. evet bunu düşünmemiştim. en azından heykel sanmalarından daha kötü bir durum değildi. çocuktum sonuçta adı üstünde çocuk...
Gecenin karanlığına gömülmüş bir ormanda, yalnızca gökyüzündeki yıldızlar ve çılgınca atan kalbiniz eşlik eder size. Dört bir yanınızda yalnızlık ve sessizlik hakimdir, ancak bir yandan da tüm bu sessizliği bozan bir şarkı yankılanmaktadır. Şarkının melodisi size tanıdık gelir, ancak sözlerinde hiçbir anlam bulamazsınız. O an, gözlerinizin önüne bir yaratık figürü gelir ve size şöyle der: "Beni izle, ama korkma. Sana yüzyıllardır anlatılan bir hikayenin kahramanı olduğunu söylemek istiyorum." Şaşkınlıkla onu takip edersiniz ve gözlerinizde yalnızca şarkının sözleri kalır. Ardınızda yalnızca ayak sesleri ve kalbinizin çarpıntısı duyulur. Nihayet, önünüzdeki ağaçların arasından açılan bir meydana varırsınız. Ortada bir ateş yakılmıştır ve etrafında birçok yaratık bulunmaktadır. Siz de bu yaratıklardan birisinin olduğunu düşünürsünüz ve tedirgin olursunuz. Ancak yaratıklar sizi karşılamak için yaklaşırlar ve size anlatmaya başlarlar: "Bu hikaye yüzlerce yıl öncesine dayanı...
Yorumlar