Ana içeriğe atla

neyse bi gün.

kendimi kesiyorum, o sırada yanımdan hızla geçmekte olan aracın içinde oluşan sonik dalgalar bıçağımı kırdı. ben de kendimi kesmekten vaz geçtim. bıçak tamircisi aramaya çıktım, 8. caddenin sonundaki 2. sokağa girdim orada olmalıydı, fakat orada da bulamadım. yerini değiştirdiğini söyleyen kavak ağacına selam edip, yerini öğrenmeye çalıştım.

3. sokağın sonunun bağlandığı 4. caddedeki kuyumcuya sormak istedim, o da bana bıçağı 12 lira karşılığında satın alabileceğini söyledi, olmaz 20 lira eder benim kırık bıçağım dedim. hayır 13 veririm en fazla dedi. o parayı alamam bu sizin hakkınız dedim ve çıktım. yoldan geçen hain kurt bana bıçak ustasının Sinfir dağında olduğunu söyledi, neden orada diye sorarken ortadan kayboldu.

vertigo bünyemin gerçek dünyadaki oluşan olayları bana bu şekilde yansıttığını biliyor muydunuz? hayır kendimi kesmiyordum, otobüs bekliyordum ki otobüs geldiğinde yeni aldığım akbili düşürdüğümü farkettim. onu aramak için akbil gişesine kadar gitmiş olmam oranın bıçak ustası olmadığı gerçeğini değiştirmez. bütün yolu 2 kere gittim geldim kaldırım taşları üst geçit vs.. ama bulamadım. sonra büfeye gidip sordum akbil bıraktım mı ben burda diye, benim akbilimi satayım dedi. içinde de 20 lira var dedi. almadım. tam arkamı döndüm ki şirketten biri ile karşılaştım, bulamazsın o akbili dedi. ben de eve geldim.

ne süper bi macera yaşadığımı anlatamam. sadece kaybettiğim akbili bulma işini heyecanlandırmak için neler yazdım kafamda.

vay anasını.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Hikaye gibi

 Gecenin karanlığına gömülmüş bir ormanda, yalnızca gökyüzündeki yıldızlar ve çılgınca atan kalbiniz eşlik eder size. Dört bir yanınızda yalnızlık ve sessizlik hakimdir, ancak bir yandan da tüm bu sessizliği bozan bir şarkı yankılanmaktadır. Şarkının melodisi size tanıdık gelir, ancak sözlerinde hiçbir anlam bulamazsınız. O an, gözlerinizin önüne bir yaratık figürü gelir ve size şöyle der: "Beni izle, ama korkma. Sana yüzyıllardır anlatılan bir hikayenin kahramanı olduğunu söylemek istiyorum." Şaşkınlıkla onu takip edersiniz ve gözlerinizde yalnızca şarkının sözleri kalır. Ardınızda yalnızca ayak sesleri ve kalbinizin çarpıntısı duyulur. Nihayet, önünüzdeki ağaçların arasından açılan bir meydana varırsınız. Ortada bir ateş yakılmıştır ve etrafında birçok yaratık bulunmaktadır. Siz de bu yaratıklardan birisinin olduğunu düşünürsünüz ve tedirgin olursunuz. Ancak yaratıklar sizi karşılamak için yaklaşırlar ve size anlatmaya başlarlar: "Bu hikaye yüzlerce yıl öncesine dayanı...

Yıllar sonra

Yıllar sonra buna ihtiyacım olacağını hiç düşünmemiştim. Herkesin işi olduğu, içindekileri anlatamadığında ne kadar güzel bir şeymişsin sen. Neyi nasıl yazacağımı unutmuşum, tasfirler silinmiş. Eski yazdıklarımı okudum da ne güzel çocukmuşum. Bunca zamandır öğrendiğim tek şey var biliyor musun? Seviyorsan beklemeyeceksin, sadece seveceksin. Aşıksan beklemeyeceksin, sadece aşkını hissedeceksin. Not olarak burada dursun. Bir gün tekrar okurken, "ne kadar haklıymışım" derim.

Rocknrolla!

insanlar şu soruyu soruyorlar. RocknRolla nedir? Ben de onlara bunun davullar, uyuşturucular ve hastane sondasi ile alakali bir şey olmadiğini söylerim. Kesinlikle hayir. Ondan çok daha fazlasi var, dostum. Hepimiz biraz tatli hayati severiz. Kimi, parayi sever. Kimi, uyuşturuculari sever. Kimileri seks oyunlarini, cazibeyi veya şöhreti sever. Ama bir RocknRolla, işte o farklidir. Neden mi? Çünkü gerçek bir RocknRolla hepsini birden ister.